Voor koningin en vaderland
Nee het pattriottisme (altijd lastig zonder woordenboek) is niet ineens toegeslagen bij me nu ik in Uruzgan ben aangekomen. Het is de ondertitel van het boek wat ik van collega Arend heb gekregen. Nogmaals erg bedankt. Na 20 uur vliegen met een tussenstop in Kabul waar we in het Holand House mochten verblijven (lees op een stoeltje wachten tot je het sein voor vertrek krijgt) was het woensdagmiddag dan zover. Op een zanderige vliegstrip in Tarin Kowt te midden van een practige bergpartij staan collega’s me op te wachten, mijn voorgangster in het bijzonder. Voor haar zit het er nu zo goed als op en ze kan niet wachten om naar huis te vliegen. Onze HOTO (informatie-overdracht over hoe je werk te doen) is dan ook vrijwel direct en de volgende dag begin ik al beetje met werken. Zowel de slaap- als werkfabs (containers) zijn klein,nu nog saai en druk bezet met mensen. Tenzij er iemand ziek is natuurlijk, af en toe steekt er wel eens een buikgriepje op heb ik gemerkt. De temperatuur is goed, rond de 25 -30 graden en als je je goed insmeert is de zon geen probleem. Alleen het zand en stof is wel even wennen. Het werkritme ook. Veel tijd voor ontspanning is er niet, het is dan ook geen vakantie. Het is gewoon even wennen aan alles. Het eten is niet slecht, veel keus. Als je niet sport vliegen de kilo’s eraan misschien ook wel bij mij. Voor de insiders: Lunch menu C maar dan anders zeg maar.
Tags: Tarin Kowt, uruzgan
You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.
oktober 20, 2007 at 7:43 am
hoi martin,
zie dat je aangekomen bent in uruzgan. nu gaat het allemaal beginnen. ben benieuwd hoe je tijd daar zal zijn en lees je stukjes met plezier op de voet. een fijn weekend nog.
groetjes,
arjan
oktober 21, 2007 at 12:25 am
Ola
Blij om te horen dat je goed bent aangekomen. Bij deze heel veel succes en dat je verblijf een mooie ervaring mag worden!
Greetz Mark